پایانه تپه شرق اهواز

ترمینال‌های مسافربری، به‌عنوان مکان‌هایی که در دل خود جریانی از انسان‌ها، امیدها و انتظارها را می‌گنجانند، از قلب تاریخ توسعه‌ی حمل‌ونقل و تحولات شهری سر برآورده‌اند. 

در روزگاری نه چندان دور، زمانی که سفرهای طولانی و پیچیده در دل جاده‌ها، هنوز هم سفری سخت و پرماجرا به شمار می‌رفت، انسان‌ها به نقطه‌ای نیاز داشتند تا به آن پناه ببرند، مسیری را بیابند و در آن میان با جهان بزرگتر پیوندی دوباره برقرار کنند. نخستین ترمینال‌ها، همچون گواهانی از تاریخ، برای نظم‌دهی به این جریان‌ها ساخته شدند. جایی که اتوبوس‌های مجهز به‌عنوان پیام‌آوران دنیای جدید، در آن متوقف می‌شدند و انسان‌ها برای لحظاتی از دل آشوب سفر، به ایستگاهی مطمئن در آغوش شهری آشنا می‌رسیدند. 

ترمینال‌ها از ابتدا، چیزی بیشتر از مکان‌هایی برای رفت‌وآمد بودند. آن‌ها نمادی از دنیای در حال تحول بودند، جایی که زمان و مکان، در هم تنیده و سرنوشت‌های بسیاری در گذر از آن‌ها به هم می‌پیوست. ترمینال‌های اهواز نیز از این قاعده مستثنی نیستند.